Definitie:
Banden balancerenwordt gebruikt om de onbalans van de rotor te meten.banden balancerenHet behoort tot de hard ondersteunde balanceermachine, de stijfheid van het zwenkframe is zeer groot, de onbalans van de rotor wordt gecorrigeerd door de meetresultaten van de dynamische balanceermachine, om trillingen te verminderen, de prestaties te verbeteren en de productkwaliteit te verhogen, kan de trilling van de rotor of de trilling die op het lager inwerkt, tot een toelaatbaar niveau worden teruggebracht.
Functies:
Een ongelijkmatig gebalanceerde rotor oefent tijdens de rotatie druk uit op de draagconstructie en op de rotor zelf, wat trillingen veroorzaakt. Dynamische balancering van de rotor is daarom essentieel.banden balancerenDe dynamische balans van de rotor tijdens het draaien wordt vergeleken. De rol van dynamische balans is: 1. het verbeteren van de kwaliteit van de rotor en de componenten ervan, het verminderen van geluidsoverlast; 2. het verminderen van trillingen; 3. het verlengen van de levensduur van de ondersteunende onderdelen (lagers); het verminderen van ongemak voor de gebruiker; en het verlagen van het energieverbruik.
Transmissiemethode:
De aandrijfmodus van de rotor aangedreven doorbanden balancerenDit omvat ringriemaandrijving, koppelingsaandrijving en zelfaandrijving. Ringriemaandrijving maakt gebruik van een rubberen of zijden ringriem die door een motorpoelie de rotor aandrijft. Het rotoroppervlak van de ringriemaandrijving moet daarom glad en cilindrisch zijn. Het voordeel van ringriemaandrijving is dat het de onbalans van de rotor niet beïnvloedt en dat de balansnauwkeurigheid hoog is. Koppelingsaandrijving maakt gebruik van cardankoppelingen die de hoofdas aandrijven.banden balancerenen de rotor is verbonden. De eigenschappen van de koppelingsaandrijving zijn geschikt voor rotors met een onregelmatige vorm, kunnen een groter koppel overbrengen en zijn geschikt voor sleepventilatoren en andere rotors met een grote luchtweerstand. Het nadeel van een koppelingsaandrijving is dat de onbalans van de koppeling zelf de rotor kan beïnvloeden (daarom moet de koppeling vóór gebruik worden gebalanceerd) en interferentie kan introduceren die de nauwkeurigheid van de balans kan beïnvloeden. Bovendien worden er veel verschillende koppelingsschijven gemaakt om verschillende rotortypes te kunnen bedienen. Zelfaandrijving maakt gebruik van de eigen kracht van de rotor om te draaien. Zelfaandrijving is de sleepmethode die de minste invloed heeft op de balansnauwkeurigheid en waarmee de hoogste balansnauwkeurigheid kan worden bereikt.
Hoe het werkt:
Een balanceermachine is een apparaat dat de grootte en positie van de onbalans van een roterend object (rotor) meet. Wanneer de rotor om zijn as draait, ontstaat er een centrifugale kracht als gevolg van de ongelijke massaverdeling ten opzichte van de as. Deze onbalans en centrifugale kracht kunnen trillingen, lawaai en versnelde slijtage van de rotorlagers veroorzaken, wat de prestaties en levensduur van het product ernstig kan beïnvloeden. Motorrotoren, spindels van werktuigmachines, ventilatorwaaiers, stoomturbinerotoren, auto-onderdelen, airco-bladen en andere roterende onderdelen in het productieproces moeten gebalanceerd zijn om soepel te kunnen draaien. De massaverdeling van de rotor ten opzichte van de as kan worden verbeterd door de onbalans van de rotor te corrigeren aan de hand van de gegevens die door de balanceermachine worden gemeten. Hierdoor worden de trillingen van de rotor of de trillingskracht die op de lagers inwerkt, tijdens de rotatie van de rotor tot een acceptabel niveau teruggebracht. Een balanceermachine is daarom een essentieel hulpmiddel om trillingen te verminderen, de prestaties te verbeteren en de kwaliteit van apparatuur te verhogen. Het balanceren van een rotor omvat doorgaans twee stappen: het meten en corrigeren van de onbalans. Een balanceermachine wordt voornamelijk gebruikt voor het meten van de onbalans. De belangrijkste prestatie van een bandenbalanceermachine wordt uitgedrukt door twee overkoepelende indexen: de minimaal haalbare resterende onbalans en de onbalansreductiesnelheid. De eerste is de minimale resterende onbalans die door de bandenbalanceermachine wordt bereikt en is de index voor het hoogste balanceervermogen van de machine. De tweede is de verhouding tussen de gereduceerde onbalans en de oorspronkelijke onbalans na correctie en is een maatstaf voor de efficiëntie van het balanceren, meestal uitgedrukt als een percentage.
Geplaatst op: 06-04-2023
