Geschiedenis:
De balanceermachine heeft een geschiedenis van meer dan 100 jaar. In 1866 vond de Duitse Siemens de generator uit. Vier jaar later patenteerde de Canadees Henry Martinson de balanceertechniek, waarmee de industrie van start ging. In 1907 voorzag Dr. Franz Lawaczek de heer Carl Schenck van verbeterde balanceertechnieken, en in 1915 produceerde hij de eerste dubbelzijdige balanceermachine. Tot eind jaren 40 werden alle balanceerwerkzaamheden uitgevoerd met puur mechanische balanceerapparatuur. De balanceersnelheid van de rotor werd meestal afgestemd op de resonantiesnelheid van het trillingssysteem om de amplitude te maximaliseren. Het is niet veilig om de rotorbalans op deze manier te meten. Met de ontwikkeling van elektronische technologie en de popularisering van de theorie van starre rotorbalans, maken de meeste balanceerapparaten sinds de jaren 50 gebruik van elektronische meettechnologie. Bandenbalanceermachines met een vlak scheidingscircuit elimineren effectief de interactie tussen de linker- en rechterkant van het balanceerwerkstuk.
Het elektrische meetsysteem heeft zich vanaf de grond af ontwikkeld van flash- en wattmetersystemen tot digitale en microcomputergestuurde systemen, en uiteindelijk is de automatische balanceermachine ontstaan. Met de voortdurende ontwikkeling van de productie moesten steeds meer onderdelen gebalanceerd worden, en de batchgroottes werden steeds groter. Om de arbeidsproductiviteit en de arbeidsomstandigheden te verbeteren, werd in veel industrielanden al in de jaren 50 onderzoek gedaan naar automatisering van het balanceren. Hieruit ontstonden achtereenvolgens semi-automatische balanceermachines en automatische dynamische balanceerlijnen. Vanwege de behoefte aan productieontwikkeling begon ons land eind jaren 50 stapsgewijs onderzoek te doen naar automatisering van het dynamisch balanceren. Dit was de eerste stap in het onderzoek naar automatisering van het dynamisch balanceren in ons land. Eind jaren 60 begonnen we met de ontwikkeling van onze eerste CNC-gestuurde automatische dynamische balanceerlijn voor zescilinder krukassen, die in 1970 met succes in proefproductie ging. De microprocessorbesturingstechnologie van de balanceermachine is een van de ontwikkelingsrichtingen in de wereldwijde technologie voor dynamisch balanceren.
Zwaartekrachttype:
De zwaartekrachtbalancer wordt over het algemeen ook wel statische balancer genoemd. Deze balancer maakt gebruik van de zwaartekracht van de rotor zelf om statische onbalans te meten. Hij wordt op de twee horizontale geleiders van de rotor geplaatst. Bij onbalans zorgt de balancer ervoor dat de as van de rotor in de geleider rolt, totdat de onbalans minimaal is en alleen nog statisch is. De gebalanceerde rotor wordt op een steun geplaatst die wordt ondersteund door een hydrostatisch lager, en onder de steun is een spiegel aangebracht. Wanneer er geen onbalans in de rotor is, wordt de lichtstraal van de lichtbron door deze spiegel gereflecteerd en geprojecteerd op het polaire nulpunt van de onbalansindicator. Bij onbalans kantelt de rotorvoet onder invloed van de zwaartekracht van de onbalans, en de reflector onder de voet kantelt mee, waardoor de gereflecteerde lichtstraal wordt afgebogen. De lichtvlek die de straal op de polaire coördinatenindicator projecteert, verlaat dan het nulpunt.
Op basis van de coördinaten van de afbuiging van het lichtpunt kunnen de grootte en de positie van de onbalans worden bepaald. Over het algemeen omvat rotorbalancering twee stappen: onbalansmeting en -correctie. De balanceermachine wordt voornamelijk gebruikt voor de onbalansmeting, terwijl de onbalanscorrectie vaak wordt ondersteund door andere hulpapparatuur zoals een boormachine, freesmachine en puntlasmachine, of handmatig. Sommige balanceermachines hebben een kalibrator in de machine geïntegreerd. Het signaal dat door de kleine sensor van de steunstijfheid van de balanceermachine wordt gedetecteerd, is evenredig met de trillingsverplaatsing van de steun. Een hardlagerbalanceermachine is er een waarvan de balanceersnelheid lager is dan de eigenfrequentie van een rotor-lagersysteem. Deze balanceermachine heeft een grote stijfheid en het signaal dat door de sensor wordt gedetecteerd, is evenredig met de trillingskracht van de steun.
Prestatie-indicatoren:
De belangrijkste uitvoering van debanden balanceren Dit wordt uitgedrukt door twee overkoepelende indexen: de minimale resterende onbalans en de onbalansreductiesnelheid: de Balance Precision Unit G.CM, hoe kleiner de waarde, hoe hoger de precisie. De periode van onbalansmeting is ook een van de prestatie-indicatoren, die direct van invloed is op de productie-efficiëntie. Hoe korter de balansperiode, hoe beter.
Geplaatst op: 11 april 2023
